Gelatine is een bindmiddel dat uit slachtafval (meestal huiden en botten van runderen) wordt gehaald. In de huishoudkeuken kunnen twee soorten gelatine worden gebruikt bij het maken van producten: gelatineblaadjes en gelatine in poedervorm.
Producten
Gelatine wordt bijvoorbeeld gebruikt in snoep, pudding, vruchtensappen, soepen, medicijnen en vitaminepreparaten. Vooral in veel soorten drop en pepermunt wordt gelatine gebruikt om te binden. Sommige vruchtensappen worden helder gemaakt (geklaard) met behulp van gelatine en zijn dus niet vegetarisch. Ook bij het maken van witte wijn wordt soms gelatine gebruikt, waarvan resten kunnen achterblijven. In soepen wordt nogal eens gelatine verwerkt; er wordt dan soep getrokken van beenderen waarbij gelatine vrijkomt. Bij het maken van een capsule voor medicijnen en vitaminepreparaten wordt ook vaak gelatine gebruikt.
Gelatine had vroeger een E-nummer, te weten E441, maar tegenwoordig is het verplicht dat het als ‘gewoon’ ingrediënt op de verpakking vermeld. Vegetariërs die gelatine willen vermijden, kunnen het dus gewoon vinden in de ingrediëntenlijst op het etiket; behalve bij witte wijn en sappen (waar het als hulpstof is gebruikt, en niet als ingrediënt).
Alternatieven
Vegetarische alternatieven voor gelatine zijn Arabische gom (bijvoorbeeld in snoep) en agar-agar (bijvoorbeeld in pudding). Deze vegetarische bindmiddelen worden gewonnen uit algen. Agar-agar is verkrijgbaar in natuurvoedingswinkels en toko.
Ook pectine wordt vaak gebruikt om voedingsmiddelen te binden. Het wordt bijvoorbeeld gebruikt om jam mee te geleren. Pectine is een onderdeel van celwanden van groente en fruit. Deze alternatieven voor gelatine hebben geen smaak en zijn ook reuk- en kleurloos. Het kan de smaak van gerechten wel iets afzwakken.
Terug naar veelgestelde vragen
